Jak zwykle, minęło za szybko...

 

,,Marzyłem, tęskniłem, plany układałem
i lato minęło, jakby z bicza strzelił...
I znowu tęsknota ogniem żywym pali,
zaczyna powoli brakować nadziei.

Czy jeszcze pojadę, czy zdążę przed zmrokiem,
który mnie otula coraz grubszym pledem,
Życie coraz krótsze, toczy się zbyt szybko,
niczym strumień przekleństw... wykrzyczanych w gniewie.

A jeszcze by stanąć na urwisku dumnym,
a jeszcze by poczuć wichru dłoń naglącą!
Aby głos potoku napełnił mnie szumny,
zerwać kroplę rosy na kosówkach drżącą...

Wolność jest pisana poszarpaną granią,
wciągnąć całe Tatry jednym płuc oddechem!
Zakwitnąć goryczką zimnej skale daną,
ciurkającej wody odbijać się śmiechem.

Czy będzie mi dane... czas zbyt zmarnowany,
niewykorzystane... dni, miesiące, lata...
Jakkolwiek nie będzie- duch mój pozostanie
częścią najmilszego mi - ,,skalnego świata''.

*********************la mia creatività...

 

Zamyślony...

,,Pójdę- gdzie światłem szczyt wysoki,
Pójdę- gdzie przepaść jest pode mną,
I chociaż ciągnie w otchłań ciemną...
Pójdę... gdzie schwycą mnie obłoki,
I oddam się w melodię senną...

Halnego wichru co me kroki,
Dziś już w niebytu topi mroki,
Choć myślą ogarnia przyjemną...
Że nie tu życie gdzie ja żyję,
Że tutaj tylko serce bije...

A ja unosić będę z mgłami,
Z dna dolin ciepłem uroszonych,
Oddechem ziemi przepełnionych,
Nie zaś przykuta do niej łzami...

Nie głazem gdzieś w potoku progach-
Co kropla go jak chce popycha...
Lecz z tymi co ich dziś nie słychać,
Ja pochwycona dłonią Boga...

Dłonią co jasny orszak duchów
przez migotliwe pcha podwoje...
Jam częścią Was co z gwiazd okruchów
Zrodzone żeście- Tatry moje ! ''

 ..........................***la mia creatività...

W snach...

,,Zasypiam...
bo we śnie znów chodzę po urwistych ścieżkach,
Zasypiam.... 
bo w snach bywam tam gdziem jest szczęśliwa,
Zasypiam- 
by usłyszeć jak przeze mnie spływa-
Górski strumień, 
co cichy duch mój w nim zamieszkał...''

..........................***la mia creatività...

Zakochany... 💗

,, Położyć się w dywanach trawy,
Odetchnąć cieniem zimnej góry;
Niech serce bije wraz ze źródłem,
Nad głową niech się kłębią chmury...

Niech halny duszę hen unosi-
nad zerwy turni, w głuchą ciszę.
Niech dotyk skały najmilejszy,
Kosodrzewina niech kołysze...

Głowę przytulić do kamienia,
na którym ślady tych minionych
Tych których dziś mgła zapomnienia
wodzi po halach wciąż zielonych.

A gdy czas przyjdzie i ja do nich,
Dołączę... w górach pozostanę
tu bramy raju są na pewno
Nie mylę się Mój Dobry Panie...''

.....................................................***la mia creatività...